Ο κινηματογράφος πολλές φορές καταπιάστηκε με τη σκηνοθεσία ταινιών που αφορούν την καταδίωξη του ανθρώπου από έντομα, σαύρες, ερπετά και κάθε άλλο δυνατό και σαρκοφάγο πλάσμα της φύσης.
Από τα περιβόητα πουλιά του Άλφρεντ Χίτσκοκ μέχρι το Ανακόντα, μέχρι τις ταινίες με δεινόσαυρους και δηλητηριώδεις νυχτερίδες, η άγρια πλευρά της φύσης πάντα γεννά έμπνευση για ταινίες φυσικού τρόμου.
Ειδικότερα, όταν μία ταινία περιέχει τον αγριότερο θηρευτή της φύσης, τον κροκόδειλο, του οποίου τα δόντια είναι ικανά να κομματιάσουν ακόμα και σίδερο, ένας ικανός σκηνοθέτης μπορεί να δημιουργήσει ευφάνταστες και τρομακτικές σκηνές με ρεαλισμό, δίχως υπερβολικά εφέ.
Ο Steve Miner σκηνοθετεί το 1999 την ταινία Lake Placid, την πρώτη ταινία της ομώνυμης σειράς.
Όταν ο αξιωματικός του τμήματος Αλιείας και Άγριας Ζωής στο Μέιν των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκει τραγικό θάνατο, μία εγκεκριμένη ομάδα αξιωματικών και παλαιοντολόγων αποφασίζουν να διερευνήσουν το περιστατικό.
Όλα δείχνουν πως ο θάνατος δεν είναι τυχαίο, αφού ένα άγριο ερπετό επιτίθεται στην πόλη με δόντια που επιθυμούν να κομματιάζουν σάρκες ζώων και ανθρώπων, αγαπώντας να ξαφνιάζει με το τίναγμά του τους περαστικούς μίας λίμνης που φαντάζει γαλήνια.
Ταινίες που προσπάθησαν να διερευνήσουν τη σχέση ανθρώπου με την άγρια φύση, ανέδειξαν τα άγρια ένστικτα επιβίωσης και τη δύναμη της επιβίωσης που ξεπερνά τα ανθρώπινα και κοινωνικά καλλιεργημένα αισθήματα της συμπόνοιας και του οίκτου.
Δεν είναι λίγες οι κινηματογραφικές παραγωγές που προσέδωσαν τρομακτικά χαρακτηριστικά και διόγκωσαν το σωματότυπο εντόμων για να προξενήσουν τρόμο. Τα μυρμήγκια πολλές φορές στον κόσμο των ταινιών και της τέχνης του κόμικς απέκτησαν γιγάντια μορφή και έντονες σαρκοφαγικές τάσεις. Ο θαυμαστός φυσικός κόσμος εμπνέει σκηνοθέτες με τη μάχη ζωής και την υπερίσχυση του δυνατού έναντι του αδύναμου που είναι ο κύριος κανόνας της.
Η ομάδα προσπαθώντας να αιχμαλωτίσει τον κροκόδειλο, έρχεται η ίδια αντιμέτωπη με έναν από τους σκληρότερους εξολοθρευτές του φυσικού κόσμου, ο οποίος είναι αποφασισμένος να μην επιτρέψει σε κανέναν να παραμείνει ζωντανός.
Σκηνές που αποδίδουν τη γενναία μάχη μεταξύ των ανθρώπων και του κροκόδειλου, με τους πρώτους να προσπαθούν να υπερισχύσουν του ερπετού με όπλα ανθρώπινης έμπνευσης, καθώς οι φυσικές τους δυνάμεις είναι λιγότερες.
Παρά τον τρόμο και την ανθρώπινη τρομοκρατία που προκάλεσε η επίθεση του κροκόδειλου, συναντάμε και μία τρυφερή σκηνή όπου η αξέχαστη Betty White δίνει ψίχουλα ψωμιού σε μικρά κροκοδειλάκια που μόλις έσκασαν από τα αυγά τους. Δείχνοντας τη σκληρή και ευαίσθητη πλευρά της φύσης: οι κροκόδειλοι είναι θηρευτές που βοηθούν τη φυσική πυραμίδα να ισορροπεί και έχουν την ανάγκη διαιώνισης και διατήρησης του είδους τους.
Οι ταινίες με σαρκοφάγα ζώα, φυτά και έντομα, αναδεικνύουν τη σκηνοθετική φαντασία πολλών δημιουργών που εμπνέονται από τη σκληρότητα της φύσης και παράλληλα, εμπλουτίζουν την ταινία τους με την προσθήκη υπερφυσικών ιδιοτήτων σε πλάσματα που στο φυσικό τους περιβάλλον δεν εκφράζουν αυτή την επιθετικότητα και σαρκοφαγία.