Υπόθεση
Το Clayface ακολουθεί έναν ηθοποιό που εκδικείται αυτούς που του κατέστρεψαν την καριέρα και το πρόσωπο, αφού αποκτήσει εξωπραγματικές δυνάμεις μετά από μια αμφιλεγόμενη θεραπεία ανάπλασης δέρματος.
Κριτική ταινίας
Τα studio της DC μας φιλοδωρούν με μια από τις πιο εντυπωσιακές ταινίες τρόμου της χρονιάς. Φυσικά ο λόγος για το Clayface του Βρετανού James Watkins (Eden Lake, The Woman In Black κ.α.) σε σενάριο του πάντοτε δραστήριου Mike Flanagan (Oculus, The Haunting of Hill House) και του ιδιαίτερου Hossein Amini. Οι εν λόγω κινηματογραφιστές αξιοποιούν ιδανικά έναν σκοτεινό «κακό» του DC σύμπαντος και εχθρό του θρυλικού Batman, παραδίδοντας μια δυναμική ταινία τρόμου όπου η εκδίκηση μέσω body horror μοτίβων καθίσταται η τρομακτική μας διασκέδαση!
Το φιλμ επικεντρώνεται στη ζωή του Matt, ενός ταλαντούχου ηθοποιού που πρόσφατα προτάθηκε για βραβείο grammy. Κι ενώ η καριέρα του είναι έτοιμη να απογειωθεί, η κακοτυχία να ερωτοτροπήσει με την ερωμένη ενός γκάνγκστερ επιφέρει δυσάρεστες συνέπειες για αυτόν. Ο γκάνγκστερ και η σπείρα του, του καταστρέφουν το πρόσωπο με μαχαίρι. Η επαγγελματική κατρακύλα του Matt ξεκινά. Κι εκεί που η ζωή του έχει πιάσει πάτο, ο Matt δοκιμάζει μια εναλλακτική, μη εγκεκριμένη θεραπεία ανάπλασης ιστών με νανοσωματίδια που τρέχει μια φιλόδοξη επιστήμονας. Η θεραπεία δείχνει αρχικά να πιάνει αλλά τα μετέπειτα συμπτώματα μετατρέπουν τον ηθοποιό σε ένα δερματολογικό «τέρας» με υπεράνθρωπες δυνατότητες, πλημμυρισμένο από οργή για την αδικία που έχει βιώσει. Ο Matt μέσω των νέων του δυνάμεων θα επιδιώξει την αιματηρή εκδίκησή του απέναντι σε αυτούς που τον έβλαψαν και τον πρόδωσαν.
Τα πρακτικά εφέ, το μακιγιάζ και γενικότερα οι εντυπωσιακά σκηνοθετημένες στιγμές δράσης είναι από τα δυνατότερα χαρακτηριστικά του φιλμ. Συναντάμε πολλές σκηνές αγωνίας που κόβουν την ανάσα όπως οι αναταραχές στο αεροπλάνο την ώρα που ο ήρωας προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις παρενέργειες της θεραπείας του. Καλοφτιαγμένες οι χορογραφίες των συγκρούσεων με τη συμμορία των κακών που κατέστρεψαν τα όνειρα του Mat. Ευφυής η σκηνοθεσία του James Watkins ενώ ο ρυθμός κινείται γοργά παρά την σχετικά μεγάλη διάρκεια της ταινίας.
Ο παραγωγός James Gunn ανέφερε σε συνέντευξή του ότι αρχικά δεν σχεδίαζε να κάνει ταινία Clayface. Τον έπεισαν όμως τα σενάρια που του παρέδιδε ο Mike Flanagan.
Και πού βρίσκεται ο τρόμος θα ρωτήσει εύκολα κάποιος. Η αλήθεια είναι πως το Clayface καταφέρνει να μας τρομάξει μέσα από μια ποικιλία μοτίβων. Ξαφνικές εμφανίσεις προσώπων στη θέση του προσώπου του Matt (κάτι σαν jump scares αλλά με περισσότερη ευρηματικότητα) εναλλάσσονται με εικόνες νοσηρής βίας που θυμίζουν την παράνοια των αχαλίνωτων cult ταινιών του David Cronenberg. Μιλάμε για σφαγές με μαχαίρια, πρόκληση ασφυξίας, ξεριζώματα εσωτερικών οργάνων, σύνθλιψη κεφαλιών και διάφορες ακόμα gory ιδέες. Το αίσθημα αβεβαιότητας για το «ποιος είναι ποιος» επίσης προκαλεί ψυχική αναστάτωση στον θεατή. Με άλλα λόγια αν νομίζετε ότι ο μπλοκμπαστερίστικος χαρακτήρας του έργου στερεί το feeling τρόμου, πέφτετε έξω. Το περιεχόμενο είναι ιδιαίτερα ανατριχιαστικό. Θα βρείτε τον εαυτό σας να τινάζεται σε πολλές σοκαριστικές σκηνές.
Στο πεδίο των ερμηνειών, αναμφίβολα ο πρωταγωνιστής Tom Rhys Harries (Suspicion (2022), Jekyll and Hyde κλπ.) κερδίζει τις εντυπώσεις. Ο ταλαντούχος ηθοποιός δίνει μια απολαυστική performance, γεμάτη ένταση, δυναμισμό και πλούσια συναισθηματική φόρτιση. Ξεχωρίζει μακράν από τους υπόλοιπους. Τα άλλα μέλη του cast παίζουν αξιοπρεπώς χωρίς κανείς όμως να προσφέρει κάτι σπουδαίο ώστε να τραβάει για λίγο την προσοχή μας από το ρεσιτάλ του πρωταγωνιστή.
Οι χαρακτήρες των δευτεραγωνιστών έχουν καλά στοιχεία αλλά δεν τους δίνεται και πολύς χρόνος για να αναπτυχθούν με εξαίρεση τη συμπρωταγωνίστριά του Harries, Naomie Ackie (Star Wars: The Rise of Skywalker). Δεν ξέρω αλλά ο ρόλος της αντισυμβατικής επιστήμονα και ο τρόπους που τον ενσάρκωσε μου φάνηκε κάπως διεκπεραιωτικός χωρίς να βγάζει το έντονο συναίσθημα που απαιτούσαν οι συνθήκες. Το σενάριο επίσης παρουσιάζει λίγα προβληματάκια καθώς δείχνει «βιαστικό» σε ορισμένα σημεία με αποτέλεσμα να μην σφυρηλατηθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι ειδικές σχέσεις των χαρακτήρων. Πέρα απ’ αυτά όμως η ροή των γεγονότων κυλάει ευχάριστα.
Συνοπτικά, το Clayface είναι ένα σαρωτικό θρίλερ εκδίκησης με body horror χαρακτήρα που θα σας καθηλώσει. Γεμάτο δυναμισμό, ένταση, αδυσώπητη δράση, ευρηματικά δομημένη βία και πινελιές σκηνοθετικής ευφυίας, φιγουράρει επάξια στα φαβορί για τα καλύτερα φιλμ τρόμου της χρονιάς. Ποιος θα το περίμενε, ότι μια ταινία από τα studio της DC με πρωταγωνιστή έναν διαβολικά αποκρουστικό «σούπερ κακό», θα μπορούσε να κοντράρει στα ίσα πολλές άλλες προσεγμένες horror παραγωγές μέσα στο γενικά πολύ καλό 2026.
Θετικά
- Εξαιρετικά ειδικά εφέ
- Πλούσια δράση
- Άφθονο αιματοκύλισμα
- Δυνατή ερμηνεία από τον πρωταγωνιστή
- Προσεγμένη σκηνοθεσία
Αρνητικά
- Κάποια βιαστικά σημεία στο σενάριο
Highlights
🕵️ Κάνε κλικ (προσοχή Spoilers)
- Το άγριο ξέσκισμα του προσώπου του ήρωα από μια συμμορία γκάνγκστερ.
- Η τρομακτική σεκάνς όπου ο πρωταγωνιστής αλλάζει πρόσωπα στον ύπνο του.
- Η αγωνιώδης σκηνή που ο πρωταγωνιστής προσπαθεί να κόψει το δέρμα που καλύπτει τα μάτια του μέσα στο αεροπλάνο.
- Ένας εντυπωσιακά σκηνοθετημένος φόνος που απεικονίζεται από την σκιά του στον τοίχο.
Σύνοψη κριτικής για το Clayface
Καταιγιστικό body horror φιλμ που θα σας σοκάρει με πολλούς τρόπους.
