Υπόθεση
Το Nosferatu αφηγείται τη γοτθική ιστορία ενός βρικόλακα που προσπαθεί να κερδίσει την θνητή γυναίκα που τον έχει καταγοητεύσει, προκαλώντας χάος κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.
Κριτική ταινίας
Το remake του Nosferatu: A Symphony of Horror (1922) ήταν μια από τις πιο πολυαναμενόμενες ταινίες του 2025. Σίγουρα τα ονόματα των συντελεστών άφηναν πολλές υποσχέσεις. Βλέπετε, δεν είναι καθόλου αδιάφορο σαν γεγονός να έχεις στη σκηνοθεσία και στο σενάριο έναν ξεχωριστό κινηματογραφιστή σαν τον Robert Eggers και στο cast τον πάντα ενδιαφέροντα Bill Skarsgård στον ρόλο ενός εκ των θρυλικότερων «κακών» στον horror κινηματογράφο. Ας δούμε λοιπόν τι είχε να μας πει το νέο Nosferatu που μάγεψε μεγάλη μερίδα κριτικών και επαγγελματιών του χώρου.
Η ιστορία είναι παρόμοια με ελάχιστες αλλαγές. Βρισκόμαστε στο έτος 1838. Ο νεαρός μεσίτης Thomas Hutter που είναι παντρεμένος με την Ellen, πηγαίνει στην Τρανσυλβανία για να πουλήσει μια παλιά γερμανική έπαυλη στον μυστηριώδη Κόμη Όρλοκ. Την ίδια περίοδο η Ellen βλέπει τρομακτικούς εφιάλτες που την φέρνουν σε γάμο με τον…θάνατο και αισθάνεται ότι ο σύζυγός της κινδυνεύει. Τελικά μετά από μια σειρά σκοτεινών συμβάντων ο κόμης Όρλοκ έρχεται στην γερμανική πόλη του Hutter και της συζύγου του εξαπλώνοντας μια θανατηφόρα επιδημία.
Τα πράγματα όμως γίνονται ακόμη πιο επικίνδυνα για την Hellen και τους γύρω της καθώς ο δαιμόνιος Όρλοκ έχει αναπτύξει μια αλλόκοτη έλξη προς την Ellen και την επισκέπτεται με σκοπό να την κάνει δική του. Ταυτόχρονα ο περιθωριακός καθηγητής απόκρυφων τεχνών Von Franz με τους λίγους συνεργάτες του, προσπαθεί να αντιμετωπίσει την πανούκλα και τον Κόμη Όρλοκ σώζοντας την πόλη από τα θανατηφόρα αποτελέσματά τους.
Τα γυρίσματα των εξωτερικών χώρων του κάστρου του Όρλοκ έγιναν στο κάστρο Hunedoara της Τρανσυλβανίας στο οποίο είχε φυλακιστεί ο πραγματικός Δράκουλας, Βλαντ Τσέπες.
Η υπόθεση κάνει τις απαραίτητες μικροαλλαγές σε σχέση με το κλασικό μυθιστόρημα του Δράκουλα. Το ίδιο έκανε φυσικά και το παλιό, βουβό φιλμ. Οπωσδήποτε οι αλλαγές αυτές παρουσιάζουν ενδιαφέρον και διαφοροποιούν την κάθε αφήγηση. Ωστόσο, έχω την αίσθηση ότι για το έτος που βρισκόμαστε ορισμένα σημεία της πλοκής παραείναι απλοϊκά για να σε κερδίσουν. Από την άλλη, πολλά εύσημα πρέπει να δοθούν στον Robert Eggers για την σκηνοθετική του μαεστρία και ευφυία.
Ο μεγάλος σκηνοθέτης καταφέρνει με τα περίτεχνα πλάνα του (όπως κάτω από μπαλκόνια ή με πανοραμικές λήψεις) και τη σκοτεινή ατμόσφαιρα να πλάσει ένα έργο τέχνης, σήμα κατατεθέν των ιδιαίτερων ικανοτήτων του. Τα γοτθικά σκηνικά, το ομιχλώδες τοπίο, τα εξαιρετικά φτιαγμένα κουστούμια και το ανατριχιαστικό μακιγιάζ του Κόμη Όρλοκ δημιουργούν ένα φιλμ στιλιστικά επιβλητικό. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του θα ενθουσιάσουν κάθε φίλο του καλαίσθητου κινηματογράφου.
Από το cast ξεχώρισα την έντονη παρουσία της Lily-Rose Depp στο ρόλο της Hellen και φυσικά τον φοβερό Bill Skarsgård στον βαρύ ρόλο του Κόμη Όρλοκ. Και οι δύο παίζουν θαυμάσια τους δύσκολους ρόλους τους και βγάζουν σφιχτοδεμένη χημεία στις μεταξύ τους σκηνές. Από την άλλη ο Nicholas Hoult δείχνει λίγο «κρύος» στον δικό του ρόλο ενώ ο Willem Dafoe που υποδύεται τον καθηγητή Von Franz (εμπνευσμένος από τον χαρακτήρα του Van Helsing) φαίνεται να συμμετέχει στα δρώμενα εντελώς διεκπεραιωτικά.
Επιπλέον, το remake αυτό είναι σαφώς πιο βίαιο από την κλασική ταινία του 1922 και αισθητά μεγαλύτερη σε διάρκεια. Σε γενικές γραμμές, το Nosferatu είναι μια άψογα σκηνοθετημένη ταινία τρόμου αλλά χωρίς να στερείται μερικών προβλημάτων…ή ορθότερα προβληματισμών. Ο σημαντικότερος που εγώ έθεσα στον εαυτό μου ήταν αν πραγματικά χρειαζόμασταν αυτό το remake. Ξέρω ότι οι απαντήσεις θα ποικίλουν και με ένα σύντομο ψάξιμο στην πιάτσα του απλού κοινού, ήδη η ταινία έχει διχάσει.
Οι επαγγελματίες κριτικοί και σκηνοθέτες πάλι, έχουν εκφράσει πολύ πιο θετική στάση αποθεώνοντας για ακόμα μια φορά τον Eggers και το αποτέλεσμα της δουλειάς του. Έχω την αίσθηση πάντως ότι όσο άρτια κι αν είναι από τεχνική άποψη η ταινία, αφήνει κάποια παράπονα. Αυτά μάλλον εστιάζονται στο σενάριο και στις ερμηνείες. Εκεί πιστεύω κι εγώ μπορούσε να γίνει μεγαλύτερη προσπάθεια. Προσωπικά, θα προτιμούσα κάτι εντελώς καινούριο από τον Robert Eggers αλλά καταλαβαίνω και αυτούς που ήθελαν μια νέα εκδοχή του παλιού γερμανικού φιλμ με μοντέρνο ήχο και τις νέες σημερινές τεχνολογίες προορισμένη σε μεγάλο βαθμό για το νεότερο ηλικιακά κοινό.
Θετικά
- Αψεγάδιαστη σκηνοθεσία με γοτθικό στιλ
- Σκοτεινή ατμόσφαιρα
- Εντυπωσιακά εφέ και μακιγιάζ
- Τρομακτικός κακός
- Δραματικό κλίμα
Αρνητικά
- Έλλειψη πρωτότυπων ιδεών
- Έλλειψη αξιομνημόνευτων χαρακτήρων με ελάχιστες εξαιρέσεις
Highlights
🕵️ Κάνε κλικ (⚠️ προσοχή Spoilers)
- Η άφιξη της άμαξας με τα μαύρα άλογα μέσα στη νύχτα για να πάρει τον Thomas στο κάστρο το Όρλοκ.
- Το άγριο ξέσκισμα του λαιμού ενός ναυτικού στο πλοίο που μεταφέρει τον Κόμη Όρλοκ.
- Η επιβλητική σκηνή που ο κόμης Όρλοκ σκοτώνει ανελέητα δύο κορίτσια στο δωμάτιό τους.
- Το δραματικό φινάλε όπου ο έρωτας συναντά τον θάνατο.
Σύνοψη κριτικής για το Nosferatu (Νοσφεράτου)
Καλοσκηνοθετημένο remake με σκοτεινή ατμόσφαιρα και ωραία κουστούμια.
