Υπόθεση
Στο Onslaught μια μητέρα και πρώην στρατιώτης προσπαθεί να προστατέψει τη ζωή της και τη ζωή της κόρης της από μια φονική ομάδα γενετικά τροποποιημένων στρατιωτών.
Κριτική ταινίας
Ο Adam Wingard δεν χρειάζεται συστάσεις. Τα τελευταία 15 χρόνια μάς έχει απασχολήσει ουκ ολίγες φορές με τις εκκεντρικές ταινίες του στο ευρύτερο πεδίο των θρίλερ και των sci-fi. Το Onslaught είναι το τελευταίο του κινηματογραφικό πόνημα και συνδυάζει στοιχεία κι από τις δύο προαναφερθείσες κατηγορίες. Προσθέτοντας old-school πινελιές διαστρεβλωμένης επιστήμης, το έργο φιλοδοξεί να ψυχαγωγήσει αλλά και να σοκάρει με το βίαιο ταμπεραμέντο του.
Τα γεγονότα διαδραματίζονται σε ένα κατά τα φαινόμενα δυστοπικό περιβάλλον, στη μέση της αμερικάνικης επαρχίας. Η δράση ξεκινά από μια μυστική στρατιωτική-επιστημονική βάση για να μετακυλήσει σε ένα απομονωμένο βενζινάδικο κι από εκεί σε ένα «πάρκο» στάθμευσης τροχόσπιτων και προκάτ σπιτιών. Στον τελευταίο χώρο κατοικούν μερικοί παρακμιακοί τυπάδες, πρώην στρατιωτικοί και νυν αστυνομικοί, μεταξύ των οποίων και η πρωταγωνίστρια του φιλμ, ονόματι Celeste.
Η Celeste είναι πρώην σκοπευτής του αμερικάνικου στρατού και διαζευγμένη μητέρα, φιλοξενώντας αυτές τις μέρες την μικρή της κόρη στο σπίτι της. Η ήρεμη ζωή των κατοίκων του πάρκου διαταράσσεται όταν από την κοντινή μυστική βάση δραπετεύουν τρεις γενετικά τροποποιημένοι, σχεδόν άτρωτοι στρατιώτες και σκορπούν τον θάνατο στη γύρω περιοχή. Η Celeste πρέπει να παλέψει ενάντια στην τρομερή απειλή για την προστασία της ίδιας και της κόρης της. Θα τα καταφέρει;
Ο σκηνοθέτης Adam Wingard επιβεβαίωσε ότι τα γεγονότα στο φιλμ εκτυλίσσονται στο ίδιο «σύμπαν» με αυτό των παλιότερων ταινιών του, «You’re Next» (2011) και «The Guest» (2014).
Το Onslaught είναι μια γρήγορη και σχετικά απλοϊκή ταινία που κινείται σε action-horror μονοπάτια. Η δράση της ξεκινά χωρίς χρονοτριβές, μετατρεπόμενη σε αχαλίνωτη βία κυρίως μέσω πυροβολισμών αλλά όχι μόνο. Ηλεκτρικά πριόνια και μπαλτάδες συμπληρώνουν το αιματηρό μενού. Οι τρεις κακοί με τα γλαφυρά παρατσούκλια συνιστούν μια πειστική απειλή την οποία εκμεταλλεύεται ιδανικά ο σκηνοθέτης για την δημιουργία κλίματος τρόμου και χάους. Ειδικά τα εντυπωσιακά πλάνα όπου οι τρεις σφαγείς ποζάρουν με τα φωτεινά τους μάτια μέσα στη νύχτα προκαλούν ανατριχίλα!
Η πρωταγωνίστρια Adria Arjona είναι αρκετά καλή στο ρόλο της όπως και οι συμπρωταγωνιστές της χωρίς πάντως να βλέπουμε κάποια μεγάλη ερμηνεία. Το πρόβλημα όμως βρίσκεται στην πληθώρα χαρακτήρων στους οποίους δεν δίνεται επαρκής χρόνος να ξεδιπλώσουν την ιστορία τους. Το σενάριο κάνει τα νερά του με τους χαρακτήρες να παίρνουν χαζές αποφάσεις μερικές φορές. Σε κάποια σημεία μάς δίνεται η εντύπωση ότι το φιλμ προσπάθησε να φανεί κωμικό αλλά γρήγορα συμμαζεύτηκε (πάλι καλά). Πάντως δεν ήταν ούτε τόσο σκοτεινό όσο θα θέλαμε.
Συνοψίζοντας, το Onslaught, παρά τα προβλήματά του καταφέρνει να μας ψυχαγωγήσεις ως έναν βαθμό. Τα επίπεδα αγωνίας ήταν αρκετά, αν και όχι ιδιαίτερα υψηλά, για να παραμείνουμε στη θέση μας θέλοντας να δούμε πού θα καταλήξει αυτή η αιματηρή περιπέτεια. Ειδικότερα οι φίλοι του cult ενδέχεται να γουστάρουν την ταινία περισσότερο από το πιο mainstream κοινό, αφού η μορφή της βγάζει μια παλιομοδίτικη κιτς «λογική». Ο «Universal Soldier» σε slasher εκδοχή κατά κάποιον τρόπο. Θα το τολμήσετε; Γιατί όχι;
Θετικά
- Πλούσια δράση
- Ικανοποιητικά επίπεδα gore
- Προσεγμένη σκηνοθεσία με ευφυείς λήψεις
- Καλός ρυθμός
Αρνητικά
- Ρηχοί χαρακτήρες
- Σεναριακά προβλήματα
Highlights
🕵️ Κάνε κλικ (προσοχή Spoilers)
- Ένα θύμα που πυροβολείται και καίγεται σε μια ψησταριά!
- Μια σναϊπεριά σε κεφάλι και το πετσόκομμα με ηλεκτρικό πριόνι που κρατούσε το θύμα.
- Ένα εντυπωσιακό κόψιμο ποδιού με ηλεκτρικό πριόνι μετά από εντυπωσιακή πιρουέτα.
Σύνοψη κριτικής για το Onslaught
Βίαιο φιλμ τρόμου και δράσης που στο τσακ περνάει το όριο της μετριότητας.
