Resident Evil: Φονικά παράσιτα εναντίον απελπισμένων οδηγών κούριερ

Υπόθεση

Στο Resident Evil ένας διανομέας μεταφέρει ένα απόρρητο αντικείμενο σε ένα μακρινό νοσοκομείο στα χιόνια και βρίσκεται αντιμέτωπος με την επέλαση ενός παρασίτου που μετατρέπει του ανθρώπους σε άγρια ζόμπι.

---

Κριτική ταινίας

Μετά την παταγώδη αποτυχία σε επίπεδο αποδοχής των προηγούμενων ταινιών του Resident Evil franchise αλλά και την ακυρωθείσα σειρά του Netflix που πήγε άκλαυτη μετά από έναν άθλιο κύκλο, η Constantin Film δεν το έβαλε κάτω. Σε συνεργασία με την PlayStation Productions και επιστρατεύοντας τον αντικειμενικά προικισμένο κινηματογραφιστή Zach Cregger (Barbarian, Weapons), εξαπέλυσε ένα δεύτερο reboot του Resident Evil επιδιώκοντας αυτή τη φορά όχι μόνο να πετύχει εισπρακτικά αλλά και να κερδίσει τις εντυπώσεις των θεατών. Κι από, τι φαίνεται τα κατάφερε περίφημα.

Η υπόθεση ακολουθεί έναν οδηγό κούριερ ο οποίος μεταφέρει πακέτα (συνήθως ανθρώπινα όργανα) σε νοσοκομεία. Ένα βράδυ ο οδηγός δέχεται μια δύσκολη αποστολή, να μεταφέρει ένα απόρρητο κουτί σε ένα μακρινό νοσοκομείο κατά τη διάρκεια μιας αφιλόξενης, χιονισμένης νύχτας. Πλησιάζοντας στον προορισμό του γίνεται μάρτυρας αλλόκοτων συμβάντων. Μολυσμένοι άνθρωποι με κάποιο απροσδιόριστο ιό ή παράσιτο εκδηλώνουν φονικές διαθέσεις εναντίον του καταδιώκοντάς τον σε κάθε στάση του. Θα καταφέρει ο οδηγός να παραδώσει το δέμα αλώβητος από τα τρομακτικά πλάσματα που τον κυνηγούν;

Το Resident Evil δεν είναι απλώς μια μεταφορά video game στη μεγάλη οθόνη. Είμαι μια ολοκληρωμένη horror εμπειρία που σε ψυχαγωγεί ακόμα κι αν δεν έχεις παίξει ούτε ένα από τα σχετικά video games. Παρά την στενή σχέση με τις παιχνιδοκονσόλες, το φιλμ του Cregger στέκεται ανεξάρτητα, προσφέροντας εντυπωσιακές σκηνές αιματοβαμμένης δράσης και συνεχούς αγωνίας σε περιπέτεια της μιας βραδιάς. Από την άλλη, φροντίζει να θυμίζει στους φίλους των παιχνιδιών τις δικές τους περιπέτειες στις κονσόλες τους με έξυπνες αναφορές στα παιχνίδια όπως τη γραφομηχανή που μας παραπέμπει στα «save» του παιχνιδιού και τους μεταλλαγμένους σκύλους.

Ο Zach Cregger περιέγραψε το φιλμ κάνοντας παραλληλισμό με τον Frodo που ξεκινά για το επικίνδυνο ταξίδι στη Mordor δίνοντας μια πινελιά «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» στην αντίληψή του για το δημιούργημά του.

Ο δείκτης του gore όπως ήταν αναμενόμενο χτυπάει κόκκινο! Σε όλη τη διάρκεια του φιλμ παρακολουθούμε σκηνές αλλοφροσύνης συνοδευόμενες από ξεκοιλιάσματα, διαμελισμούς, συνθλίψεις, αιματηρούς πυροβολισμούς και άλλα τέτοια «όμορφα» που θα ξετρελάνουν τους λάτρεις του splatter. Τα πολύ καλά ειδικά εφέ βοηθούν όλες αυτές τις σκηνές να προσφέρουν το καλύτερο δυνατό οπτικό αποτέλεσμα. Μια ανεξάντλητη ποικιλία «τεράτων» πολιορκούν την οθόνη μας και εντείνουν την παράνοια.

Πέρα από το gore και την άφθονη δράση, συναντάμε και λίγες δραματικές στιγμές όπου ο πρωταγωνιστής συνειδητοποιεί την αξία της ζωής και της ευτυχίας που μπορεί να του φέρει η μελλοντική οικογένειά του. Ωστόσο, ο ίδιος βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να μην έχει πολλές πιθανότητες να απολαύσει αυτές τις χαρές. Το φορτισμένο κλίμα δεν διαρκεί πολύ βέβαια αφού η περιπέτεια επανέρχεται για να μας υπενθυμίσει ότι βλέπουμε μια σαρωτική action horror ταινία.

Η πλοκή κυλάει γρήγορα και ευχάριστα. Το χιούμορ μέσω ειρωνικών σκηνών και αστείων διαλόγων δίνει ξεχωριστό χρώμα στην ταινία, αν και δεν είναι πάντα ευρηματικό. Ένα σημείο που με χάλασε επίσης ήταν η απουσία ενός υποστηρικτικού χαρακτήρα που θα στεκόταν στο πλευρό του διανομέα. Όχι ότι ο ίδιος δεν έπαιξε επαρκώς τον ρόλο του αλλά η μοναχική του διαδρομή στέρησε από το έργο περισσότερες συγκινήσεις που θα βλέπαμε ενδεχομένως με έναν ακόμα βασικό χαρακτήρα. Η διαχείριση όσων χαρακτήρων βρέθηκαν μαζί του ήταν απογοητευτικά πρόχειρη και βιαστική.

Το τελικό μου συμπέρασμα λοιπόν για το Resident Evil είναι κάτι παραπάνω από απλά θετικό. Θεωρώ ότι η προσπάθεια αυτή του Cregger έδωσε την απαραίτητη πνοή ελπίδας στο franchise όντας μια από τις πιο προσεγμένες παραγωγές σε αυτό. Και επιτέλους φαίνεται να πείθει κοινό και κριτικούς, κάτι που δεν συνέβαινε με τα περισσότερα Resident Evil που προηγήθηκαν. Νομίζω κιόλας ότι βρέθηκε πολύ κοντά και στο να είναι αυτό που λέμε «ταινιάρα» αλλά εκεί δυστυχώς έχασε στις λεπτομέρειες. Δεν πειράζει όμως αφού κι αυτό που κατάφερε ήρθε κόντρα σε κάθε προσδοκία, επομένως κρίνεται σημαντικό.

---

Θετικά

• Ατελείωτο λουτρό αίματος
• Άφθονη δράση
• Πλούσιο σασπένς
• Ταχύς ρυθμός
• Σκοτεινή ατμόσφαιρα στο ξεκίνημα
• Καλοφτιαγμένα ειδικά εφέ

Αρνητικά

• Μερικές ανέμπνευστες κωμικές πινελιές
• Η έλλειψη αξιόλογων δευτερευόντων χαρακτήρων

Highlights

🕵️ Κάνε κλικ (προσοχή Spoilers)

1. Η επίθεση που δέχεται ο πρωταγωνιστής από μια τρελή γυναίκα στο ξεκίνημα.
2. Η αλλεπάλληλη πτώση τερατόμορφων ανθρώπων από τις ταράτσες κοντά στον πρωταγωνιστή.
3. Ένας άρρωστος μολυσμένος άνδρας που φτύνει όξινο εμετό!
4. Η σύνθλιψη ενός τύπου στο τοίχο από εκτινασσόμενο τραπέζι!

Σύνοψη κριτικής για το Resident Evil

Δυναμικό reboot με αέρα φρεσκάδας και πλούσιο αιματοκύλισμα.