Mother of Tears Review

Στο «Mother of Tears» Σάρα Μάντι, μια τυπική Αμερικανίδα φοιτήτρια στη Ρώμη, βυθίζεται χωρίς τη θέλησή της στον κόσμο της μαύρης μαγείας ,όταν έρχεται αντιμέτωπη με τη Μητέρα των Δακρύων, την τρίτη και πιο θανάσιμη από τρεις αδελφές μάγισσες.

Σκηνοθεσία: Ντάριο Αρτζέντο. Πρωταγωνιστούν: Άσια Αρτζέντο, Μόραν Άτιας, Ντάρια Νικολόντι.
Χώρα: Ιταλία, ΗΠΑ. Έτος: 2007. Διάρκεια: 102 λεπτά.

Αν και πρόκειται για ένα μάλλον απογοητευτικό φινάλε της θρυλικής ταινίας Suspiria του 1977, δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε ότι παραμένει μια καλή παλιομοδίτικη ιταλική ταινία τρόμου. Κάτι διαφορετικό από τις τετριμμένες αμερικανικές ταινίες slasher/serial killer με τις κλισέ σκηνές. Έχει ελκυστικές γυναίκες, μια ιστορία γεμάτη βία και gore εικόνες, μάγισσες, φαντάσματα και αλχημιστές. Το υπερφυσικό στοιχείο υπερισχύει και διακρίνει την ταινία από τις σύγχρονες σχεδόν ρεαλιστικές, που δεν έχουν πολλά στοιχεία φαντασίας και παραμυθιού.

Αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ελλείψεις, κάθε άλλο. Πρώτα απ’ όλα, η Asia Argento μπορεί να είναι πολύ συμπαθητική, αλλά όχι ιδιαίτερα καλή ηθοποιός.. Η Μητέρα των Δακρύων κάνει σπάνιες εμφανίσεις, πριν την τελική σκηνή, ίσως δύο με τρεις και είναι πολύ όμορφη και καθόλου τρομακτική.

the mother of tears

Παρόλα αυτά, προσφέρεται για όσους θέλουν να αισθανθούν το πνεύμα του παλιότερου horror κινηματογράφου (δεκαετία 70-80) και να γευτούν για μια ακόμη φορά την εξαιρετική σκηνοθεσία του Ιταλού μαέστρου Dario Argento ( βλ. Suspiria, Tenebre, Deep Red).

Πρόκειται για το τρίτο μέρος μιας τριλογίας ταινιών για τις «Τρεις Μητέρες» με πρώτη το διεθνές μπλοκμπάστερ «Suspiria (1977)» και δεύτερη το «Ιnferno (1980)». Η πρώτη προβολή της έγινε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2007 και με την ευκαιρία, παρουσιάστηκε μια οπτικά βελτιωμένη μορφή της πρώτης ταινίας της τριλογίας, Suspiria (1977).

Ο σκηνοθέτης αρχικά πρότεινε το ρόλο της πρωταγωνίστριας στην Ania Pieroni, η οποία είχε παίξει παρόμοιο χαρακτήρα στο Inferno του 1980. Η ηθοποιός , ωστόσο απέρριψε την προσφορά λόγω της ηλικίας της και αποχώρησε από την ηθοποιία το 1985, όταν συνταξιοδοτήθηκε. Έτσι, τον πρωταγωνιστικό ρόλο ανέλαβε η κόρη του σκηνοθέτη Asia Argento, της οποίας η μητέρα στην ταινία (Elisa Mandy) είναι και η πραγματική της μητέρα, η ηθοποιός Daria Nicolodi.

mother of tears 2007

Στο τελευταίο αυτό μέρος βρισκόμαστε στη Ρώμη, όπου μια ανασκαφή κοντά σε νεκροταφείο Καθολικής Εκκλησίας, αποκαλύπτει ένα παλιό φέρετρο σφραγισμένο με σταυρούς. Ο ιερέας το στέλνει σε ένα μουσείο Αρχαίας Τέχνης, όπου οι βοηθοί, μία εκ των οποίων η Σάρα Μάντι, το ανοίγουν με δυσκολία. Στο εσωτερικό θα βρουν 3 φιγούρες, ένα μαχαίρι και ένα χιτώνα-φυλακτό, αντικείμενα τα οποία μετά από μια σοκαριστική σκηνή βίας θα κλαπούν από 3 σκοτεινά πλάσματα.

Ο συγκεκριμένος χιτώνας ανήκει στη Μητέρα των Δακρύων, τη μόνη ζωντανή και πιο ισχυρή από τις «Τρεις Μητέρες». Η επανάκτησή του από την “Terza Madre” σπέρνει χάος, βία και καταστροφή στη Ρώμη, η οποία φλέγεται ξανά, ενώ η πρωταγωνίστρια, κυνηγημένη από μια ενοχλητική ομάδα μαγισσών, που μοιάζουν με πανκ της δεκαετίας του ’80, καθώς και από την αστυνομία, προσπαθεί να ξεφύγει. Επισκέπτεται το σύντροφό της, Διευθυντή του Μουσείου, ο γιος του οποίου έχει απαχθεί – μια απαγωγή που μπορεί να σχετίζεται με τον αρχαίο χιτώνα.

Η Σάρα, σε μια ύστατη προσπάθεια να ανακαλύψει και να εξελίξει τις μαγικές της δυνάμεις, που έχει κληρονομήσει από τη μητέρα της, έρχεται σε επαφή με τον ιερέα Pater Johnannes και έναν αλχημιστή-αρχιτέκτονα, που τους αποκαλύπτει τι συμβαίνει. Η αποστολή της τώρα είναι να καταστρέψει την κακή μάγισσα, ενώ όσοι τη βοηθούν πεθαίνουν με φρικιαστικό τρόπο. Η ταινία ολοκληρώνεται με τη Σάρα να έρχεται σε μια τελική αναμέτρηση με την πανίσχυρη Μητέρα των Δακρύων.

mother of tears asia argento
mother of tears
ΘΕΤΙΚΑΑΡΝΗΤΙΚΑ
Εξαιρετική σκηνοθεσία από έναν Ιταλό master του είδους , πάμπολλες σκηνές φρικιαστικής βίας που σοκάρουν, ξενάγηση στη σκοτεινή κουλτούρα της μαύρης μαγείας.Έλλειψη τρομακτικής ατμόσφαιρας και έντασης, χαλαρή δομή στην εξέλιξη της υπόθεσης και φτωχή ερμηνεία της κατά τα άλλα συμπαθητικής πρωταγωνίστριας.
👉 ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΚΗΝΕΣ (SPOILERS)
  1. Ο επεισοδιακός θάνατος της υπαλλήλου του μουσείου, που κατασπαράσσεται από μασκοφόρους λύκους.
  2. Η ομοφυλοφιλική σκηνή που καταλήγει σε λουτρό αίματος.
  3. Η εμφάνιση του πνεύματος-οδηγού της μητέρας της Σάρα.
  4. Το απρόσμενο φινάλε στην συνάθροιση των μαγισσών..
Αστέριος Ντεμογιάννης
Αυθεντική ταινία τρόμου , που παραπέμπει σε παλαιότερες χρυσές εποχές με πολλές σκηνές ωμής βίας, χωρίς ωστόσο, να έχει την τρομακτική ατμόσφαιρα και την ένταση των prequels ταινιών της τριλογίας.
Αστέριος Ντεμογιάννης
Εθισμένος στο horror κινηματογράφο από μικρός συνειδητοποιείς, πως ο τρόμος ανεβάζει την αδρεναλίνη στα ύψη· σε κάνει να νιώθεις ζωντανός, φέρνοντας σε αντιμέτωπο με τους βαθύτερους φόβους και δίνοντας σου τη δυνατότητα να τους ξεπεράσεις.
Τελευταία άρθρα

Red to Kill (Yeuk saat) Review

The Old Ways Review

Δημοφιλή

The Old Ways Review

The Fear Street Trilogy Review