What We Do In The Shadows

Όσα Κάνουμε Στις Σκιές

Έχουμε να κάνουμε με μια παραγωγή από την Νέα Ζηλανδία. Πρόκειται για μια mockumentary κωμωδία τρόμου. Καταγράφει την ζωή των τεσσάρων συγκατοίκων και την προσπάθειά τους να προσαρμοστούν στις δυσκολίες της καθημερινής ζωής του να είσαι βρικόλακας, της συγκατοίκησης και του γεγονότος πως για να ζήσουν πρέπει να πίνουν ανθρώπινο αίμα. Οι κωμικές στιγμές είναι πολλές σε αντίθεση με τις σκηνές τρόμου. Οπότε μην περιμένετε να τρομάξετε.

Υπάρχουν πολλά λίτρα αίματος που ρέουν άφθονα. Οι χαρακτήρες είναι ιδιαίτεροι σε σημείο που να μην μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον. Είναι πολύ διαφορετικοί ο ένας από τον άλλον και ο καθένας δίνει το δικό του στίγμα. Ο Βιάγκο είναι ένας δανδής, ευγενικός και λεπτεπίλεπτος στους τρόπους, ο Ντίκον είναι ο ταραξίας της παρέας ενώ ο Βλάντισλαβ είναι ο πιο σκληρός από τους τρεις. Ο Πίτερ που προανέφερα είναι ο γηραιότερος από τους τρεις, 8.000 ετών, και είναι εκείνος που μεταμόρφωσε τον Ντίκον σε βρυκόλακα. Μέσα στην ζωή τους εμπλέκονται και διάφοροι άλλοι χαρακτήρες όπως λυκάνθρωποι, άνθρωποι-υπηρέτες, δαίμονες, μάγισσες.

Ο λόφος στον οποίο συναντούν τους λυκάνθρωπους είναι ο ίδιος λόφος στον οποίο είχε γυριστεί η σκηνή του Άρχοντα των Δακτυλιδιών: Η Συντροφιά του δαχτυλιδιού, όπου ο Φρόντο και τα χόμπιτ είχαν κρυφτεί για να ξεφύγουν από τους Nazgul.

Ας πάμε όμως στο ζουμί της υπόθεσης. Αν και την περίμενα αρκετό καιρό αυτή την ταινία και έχει πάρει πολύ καλή βαθμολογία απογοητεύτηκα λιγάκι. Το σενάριο και η εξέλιξη της ταινίας δεν μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Αν και οι χαρακτήρες είναι δυνατοί, αν και υπήρχαν κάποιες δυνατές σκηνές, κάπου το όλο θέμα έκανε κοιλιά. Με κούρασε λιγάκι αν και η διάρκεια της δεν ξεπερνά την 1 ώρα και 25 λεπτά.

Ακόμα δεν μπορώ να εντοπίσω τι ακριβώς με χάλασε στην ταινία. Οι αγαπημένες μου σκηνές πάντως στην ταινία ήταν εκείνες με τον Πίτερ που θυμίζει πολύ Νοσφεράτου του 1922. Οι λάτρεις όμως των ταινιών με βαμπίρ και της κωμωδίας τρόμου ίσως να βρουν την ταινία ως μια φρέσκια προσέγγιση στο χιλιοταλαιπωρημένο αυτό είδος. Δεν θα ήθελα να επηρεάσω κάποιον μόνο και μόνο επειδή εμένα δεν με άγγιξε σαν ταινία. Δείτε την και τα συμπεράσματα δικά σας. Αξίζει τουλάχιστον να δείτε τους βρικόλακες από την αστεία τους πλευρά γιατί στην ταινία μόνο αυτή την πλευρά τους βλέπουμε.

Avatar
Ελευθερία Κούση
Λατρεύω τον καλό κινηματογράφο σε όλα του τα είδη. Αλλά οι horror ταινίες είναι οι αγαπημένες μου. Τίποτα δεν συγκρίνεται με μια καλή ταινία τρόμου. Θεωρώ λοιπόν καθήκον μου να ενημερώσω εσάς τους horror fans για τις κλασσικές και όχι μόνο ταινίες τρόμου. Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι.

Πρόσφατα άρθρα

The Uninvited

Σε μια εποχή που οι μεταφυσικές-ψυχολογικές ταινίες τρόμου με φαντάσματα έβγαιναν και συνεχίζουν να βγαίνουν με το τσουβάλι, μοιραία πολλές χάνονται όντας...

Sequel του Child’s Play remake θέλει να κάνει ο Lars Klevberg

Την ώρα που ο δημιουργός του θρυλικού Child's Play Don Mancini δουλεύει πάνω σε τηλεοπτική σειρά γύρω από τον «Κούκλα του Σατανά»...

Έρχεται το Tales from the Hood 3 με τον Tony Todd

Μετά το κλασικό Tales From the Hood του 1995 και το sequel του 2018 ήρθε η ώρα για το 3ο φιλμ του...

Νέο sci-fi/horror από τη Ρωσία

Σπάνια μαθαίνουμε για κυκλοφορία ταινιών τρόμου από τη Ρωσία. Ας πάρουμε λοιπόν μια πρώτη γεύση από το αξιοπρόσεκτο φιλμ τρόμου/επιστημονικής φαντασίας Sputnik...

Σχετικά άρθρα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Πρόσφατα άρθρα

Βασίλειος Λεοντιάδης on Ο Bruce Campbell ετοιμάζει το Bruce vs Frankenstein
Βασίλειος Λεοντιάδης on The Chalet
Βασίλειος Λεοντιάδης on Grotesque
Βασίλειος Λεοντιάδης on Link