Πριν από το αξιόλογο «Daybreakers» του 2009, οι αδερφοί Spierig είχαν δημιουργήσει άλλη μία, λιγότερο ενδιαφέρουσα μεν, αλλά σίγουρα όχι αδιάφορη ταινία τρόμου με αντικείμενο τα ζόμπι (και όχι μόνο)! Πρόκειται για το «Undead» του 2003, μια σχετικά ευχάριστη κωμωδία τρόμου που ανακατεύει αιμοδιψή ζόμπι και επιστημονική φαντασία, με πεδίο δράσης μια μικρή κοινότητα ψαράδων στην Αυστραλία.
Στο Berkeley της Αυστραλίας λοιπόν, μια απρόσμενη πτώση μετεωριτών μετατρέπει τους περισσότερους κατοίκους σε ζόμπι που τρέφονται με ανθρώπινες σάρκες. Παράλληλα μια περίεργη όξινη βροχή πέφτει ανά διαστήματα ενώ κάποιες αλλόκοτες μορφές ντυμένες με σκούρο γυαλιστερό μανδύα εμφανίζονται στο μακελειό έχοντας απροσδιόριστο αρχικά ρόλο. Επίσης οι λωρίδες ενός μυστηριώδους φωτός ξεπροβάλλουν από τα «ανήσυχα» σύννεφα ρουφώντας ανθρώπους και ζώα. Μέσα σ’ αυτές τις πραγματικά τρελές και αντίξοες συνθήκες μια ομάδα μη μολυσμένων ανθρώπων μεταξύ των οποίων δύο μπάτσοι, ένας ψυχάκιας ψαράς με έφεση προς το ακόρεστο πιστολίδι και μια νεαρή γυναίκα που έχει βραβευτεί από την κοινότητα ως Miss «Ψαριά της ημέρας»(!!) προσπαθεί να γλιτώσει από τη μανία των ζόμπι και να αποδράσει από την επικίνδυνη περιοχή. Οι συγκρούσεις όμως με τα ζόμπι είναι αναπόφευκτες.
Για το άφθονο gore που συναντάμε στο φιλμ, χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 600 λίτρα ψεύτικου αίματος!
Όπως γίνεται αντιληπτό από την υπόθεση, το «Undead» είναι μια ταινία παράλογη, φασαριόζικη και τρελή. Το χιούμορ -άλλοτε έξυπνο και άλλοτε αφελές- συνοδεύει πολυάριθμες σκηνές δράσης και αιματοχυσιών αφήνοντας χορταστικές αν και όχι πάντα καλές εντυπώσεις. Υπάρχει πολύ μα πολύ πιστολίδι, άφθονο και πολυποίκιλο gore, καθώς και αγχωτικό κρυφτοκυνηγητό που κρατούν τον θεατή σε αγωνία παρά τις όποιες περιστασιακές ξενέρες που δέχεται από ορισμένες υπερβολικά ψεύτικες ενέργειες, από αδικαιολόγητες συμπεριφορές ή χαζές ατάκες των πρωταγωνιστών και μερικά παραφουσκωμένα χιουμοριστικά σημεία. Η πλοκή πάντως δεν μένει στην φαινομενική ρηχότητα που μας προϊδεάζει το ξεκίνημα του φιλμ και γενικά το πάντρεμα επιστημονικής φαντασίας, ζόμπι και των υπόλοιπων φυσικών (ή μήπως αφύσικων;) φαινομένων κρίνεται ικανοποιητικό παρά τις όποιες εμφανείς αδυναμίες του. Τα απρόβλεπτα περιστατικά προς την τελική ευθεία είναι ενδιαφέροντα αλλά δεν οικοδομούνται με την δέουσα προσοχή, με αποτέλεσμα το πλέον απρόβλεπτο μέρος του «Undead» να χάνει σε ποιότητα. Τα ειδικά εφέ στέκονται σε αξιοπρεπή επίπεδα λαμβάνοντας υπόψη τον χαμηλό προϋπολογισμό.
Η μορφή που ξεχωρίζει είναι αναμφισβήτητα ο τρελός ψαράς/αγρότης και δεινός πιστολέρο με το όνομα Marion, ο οποίος εξολοθρεύει τα ζόμπι στιλάτα, με ιδιαίτερα εμπνευσμένους τρόπους, εκμεταλλευόμενος ως επί το πλείστον τα πιστόλια του. Από ατμοσφαιρικής απόψεως το «Undead» παρουσιάζει σκαμπανεβάσματα ενώ η μουσική άλλοτε γίνεται ζωηρή και κωμική, άλλοτε ατμοσφαιρική, ταυτιζόμενη με τα εκάστοτε δρώμενα. Στο «Undead» θα εντοπίσετε γενικά επιρροές από παρεμφερείς ταινίες κωμικού τρόμου όπως τα θρυλικά «The Evil Dead», «Return of the Living Dead» και «Braindead» αλλά οι συγκρίσεις είναι φυσικά αχρείαστες. Αν αρέσκεστε στο συγκεκριμένο είδος, τότε αξίζει τον κόπο να τσεκάρετε το φιλμ.
