Υπόθεση
Στο Leviticus δύο ερωτευμένοι νέοι τρομοκρατούνται από μια δαιμονική οντότητα που παίρνει τη μορφή του προσώπου που αγαπούν περισσότερο: του ερωτικού παρτενέρ τους.
Κριτική ταινίας
Ο Αυστραλός κινηματογραφιστής Adrian Chiarella που μέχρι τώρα ήταν γνωστός για ταινίες μικρού μήκους, έκανε μέσα στο 2026 το ντεμπούτο του με μια full length ταινία τρόμου που συζητήθηκε πολύ στην horror πιάτσα. Το φιλμ φέρει έναν κάπως προβοκατόρικο τίτλο είναι η αλήθεια ενώ κάποιοι ίσως βρουν «προκλητικό» και το περιεχόμενό του. Εμείς πάντως δεν χαλιόμαστε καθόλου με αυτό που είδαμε, αφού το Leviticus ήταν ένα ακομπλεξάριστο, δραματικό φιλμ τρόμου με ενδιαφέροντα κοινωνικά μηνύματα.
Το Leviticus είναι μια ταινία τρόμου ενηλικίωσης από αυτές που δεν βλέπουμε συχνά. Συνδυάζει μεταφυσικό τρόμο και ερωτικό δράμα που ξετυλίγεται με την έντονη σχέση δύο νεαρών αγοριών σε μια αφιλόξενη και θρησκευτικά προκατειλημμένη πόλη της αυστραλέζικης επαρχίας. Κλασικά, οι κάτοικοι και οι γονείς των παιδιών είναι οι τυπικοί «συντηριτικούρες» που ακολουθούν την ευαγγελική διδασκαλία ως αυστηρό τρόπο ζωής. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε «παρέκκλιση» από τις παραδοσιακές σχέσεις και αξίες συνιστά γι’ αυτούς «καμπανάκι».
Όταν έρχονται στην επιφάνεια οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις κάποιων εφήβων της κοινότητας, δίνεται το πράσινο φως σε έναν θρησκευτικό «θεραπευτή» να πραγματοποιήσει τελετές εξαγνισμού του πονηρού δαίμονα που εμφύσησε τάχα μου την «αμαρτωλή» ερωτική συμπεριφορά στους άτυχους νέους. Από αυτό το σημείο και μετά, οι αποδέκτες του εξορκισμού βιώνουν τρομακτικές εμπειρίες αφού μια αδιευκρίνιστης προέλευσης δαιμονική οντότητα προσπαθεί να τους σκοτώσει, παίρνοντας ύπουλα τη μορφή του αγαπημένου τους ερωτικού συντρόφου.
Ο τίτλος του φιλμ αναφέρεται στο ομότιτλο κεφάλαιο της Βίβλου στο οποίο γίνονται συχνές αναφορές στις ομοφυλοφιλικές σχέσεις με καταδικαστική διάθεση.
Μπορεί η ιστορία να μην είναι εντελώς πρωτότυπη (αλλά ούτε και πολυχρησιμοποιημένη στις ταινίες τρόμου) αλλά δεν παύει να παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον. Δυστυχώς δεν μπορεί κανείς να πει το ίδιο και για το σύνολο των εξελίξεων μέχρι το χλιαρό φινάλε. Οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών είναι πλούσιες σε συναίσθημα και ρεαλισμό. Η ατμόσφαιρα μυρίζει απελπισία και απόγνωση. Το gore κυμαίνεται σε συγκρατημένα επίπεδα αλλά σε κάποιες σκηνές σοκάρει απρόσμενα, υποστηριζόμενο από ρεαλιστικά εφέ. Σε αυτούς τους τομείς έχει κάνει γενικά καλή δουλειά ο Adrian Chiarella.
Θετική κρίνεται και η προσπάθεια του δημιουργού να απεικονίσει τις δυσκολίες των «διαφορετικών» εφήβων να γίνουν αποδεκτοί στο κοινωνικών περιβάλλον. Θα θέλαμε όμως μια διεισδυτικότερη ματιά στην προέλευση της δαιμονικής παρουσίας καθώς και ένα καλύτερο φινάλε. Ο απλοϊκός τρόπος με τον οποίο οι πρωταγωνιστές αντιμετωπίζουν τους δαίμονές τους και η «εύκολη» τελική σύγκρουση μέχρι και το φινάλε δεν προσφέρει ιδιαίτερες συγκινήσεις πέρα από στιγμές μετρημένης αγωνίας.
Όλα αυτά πρέπει να τα προσέξει ο Chiarella στην επόμενη δουλειά του. Αν πατήσει πάνω στις φρέσκιες ιδέες που φαίνεται ότι έχει και τις διαχειριστεί με περισσότερη ευρηματικότητα, λογικά θα μας δώσει ανώτερες ταινίες τρόμου στο μέλλον με πιο προσεγμένη και πληρέστερα δομημένη πλοκή. Η αρχή πάντως έγινε. Μπορεί λοιπόν το Leviticus να μην είναι σπουδαία ταινία τρόμου αλλά έχει ξεχωριστή ταυτότητα και την απαιτούμενη σοβαρότητα ώστε να εκτιμηθεί από τους φίλους του ποιοτικού τρόμου.
Θετικά
- Σχετικά πρωτότυπη υπόθεση
- Δυναμικές ερμηνείες
- Δραματικό κλίμα
- Ατμόσφαιρα απόγνωσης και μαυρίλας
Αρνητικά
- Έλλειψη εκπλήξεων και ενδιαφέροντος σε μερικά τμήματα της πλοκής
- «Εύκολο» και άνευρο τελείωμα
Highlights
🕵️ Κάνε κλικ (προσοχή Spoilers)
- Ένα κομμένο κεφάλι μέσα στα ξερόχορτα.
- Μια αιματηρή επίθεση στο αφτί ενός άνδρα.
- Μια ψαλιδιά στο μάτι του δαίμονα.
Σύνοψη κριτικής για το Leviticus
Αρκετά φρέσκο και ενδιαφέρον φιλμ μεταφυσικού τρόμου γύρω από την ενηλικίωση χωρίς όμως να εντυπωσιάζει.
