Υπόθεση
Στο Frankenstein ένας επιστήμονας τον 19ο αιώνα δίνει ζωή σε ένα τερατώδες πλάσμα αποτελούμενο από διαφορετικά ανθρώπινα μέλη. Πρόκειται για μια βέβηλη δημιουργία με τρομακτικές επιπτώσεις στην ζωή του επιστήμονα.
Κριτική ταινίας
Το Frankenstein υπήρξε από παλιά όνειρο ζωής για τον βραβευμένο κινηματογραφιστή Guillermo del Toro. Για χρόνια το φιλμ βρισκόταν κάτω από την αιγίδα της Universal η οποία αποφάσισε να το εγκαταλείψει για χάρη του Dark Universe εγχειρήματος. Τελικά, ως από μηχανής θεός ήρθε το Netflix για να το αναζωογονήσει, και ευτυχώς για τους fans του project η ταινία ολοκληρώθηκε και προβλήθηκε στις αρχές χειμώνα του 2025.
Το Frankenstein αφηγείται την ιστορία του κλασικού ομότιτλου βιβλίου της Μαίρης Σέλλεϋ μέσα από την γοτθική σκηνοθετική οπτική του Guillermo del Toro. Η παραμυθένια ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζει τις δουλειές του εν λόγω κινηματογραφιστή εναλλάσσεται με σκηνές έξαρσης βίας από δυναμικούς χαρακτήρες. Ο del Toro διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την πλοκή του κλασικού μυθιστορήματος αλλά ταυτόχρονα την εμπλουτίζει με δικές του ιδέες που φαίνεται να δένουν ικανοποιητικά με τον αφηγηματικό κορμό.
Μια ενδιαφέρουσα πρωτοτυπία του del Toro υπάρχει και στην επιλογή του ίδιου του πρωταγωνιστή επιστήμονα. Ο μεγάλος σκηνοθέτης ήθελε να τον κάνει να μοιάζει περισσότερο με ροκ σταρ στο στιλ του Mick Jagger παρά με επιστήμονα της εποχής. Κι όμως η παράτολμη επιλογή του δεν ενοχλεί καθόλου, τουναντίον η άξεστη, μπρουτάλ εμφάνισή του ταιριάζει γάντι στα έντονα τετ-α-τετ με το φρικιαστικό δημιούργημά του. Γενικότερα η χημεία μεταξύ των Oscar Isaac και Jacob Elordi στου ρόλους των Δρ. Φρανκενστάιν και Τέρατος είναι εξαιρετική.
Για τον ρόλο του ως Τέρας του Φρανκενστάιν, ο Jacob Elordi έμαθε ένα είδος «σκοτεινού» ιαπωνικού χορού και μογγολικά λαρυγγικά τραγούδια.
Η σκηνοθεσία αναμενόμενα φέρει το στίγμα του Guillermo del Toro. Γοτθικά, παραμυθένια σκηνικά περιστοιχίζουν τα δραματικά γεγονότα. Προσεγμένη και η δουλειά στα ειδικά εφέ καθώς και στις χορογραφίες κατά τις σκηνές συγκρούσεων, όπως στην εντυπωσιακή αρχική σεκάνς όπου το Τέρας επιτίθεται μανιωδώς στους ναύτες του δανέζικου πλοίου. Από εκεί και πέρα η παράλογα μεγάλη διάρκεια ενεργεί μάλλον εις βάρος του φιλμ αφού θα μπορούσε να μας πει αυτά που ήθελε και σε λιγότερο χρόνο.
Δεν ξέρω πλέον αν μία ακόμα ταινία με θέμα την κλασική νουβέλα της Σέλλεϋ μπορεί να συναρπάσει το horror κοινό που έχει χορτάσει από επαναλήψεις και remakes. Κάποιοι ίσως δεν ενδιαφέρονται για ξαναζεσταμένο φαγητό στον horror κινηματογράφο και το καταλαβαίνω απόλυτα. Παρόλα αυτά, το συγκεκριμένο φιλμ του del Toro είναι μια μοντέρνα και φρέσκια εκδοχή του Frankenstein που καταφέρνει όχι μόνο να διατηρήσει το ενδιαφέρον μας αλλά σε μερικά σημεία να μας ξεσηκώσει με εντυπωσιακές σκηνές δράσης. Άλλοτε μαγεύει με την γοτθική του ατμόσφαιρα που συνοδεύεται από καλογραμμένες στιγμές πεσιμισμού.
Θετικά
- Θαυμάσιες ερμηνείες
- Γοτθική ατμόσφαιρα και αισθητική
- Προσεγμένα ειδικά εφέ και υψηλού επιπέδου σκηνοθεσία
Αρνητικά
- Το κορεσμένο θέμα και η μεγάλη διάρκεια
Highlights
🕵️ Κάνε κλικ (⚠️ προσοχή Spoilers)
- Η εναρκτήρια δυναμική σεκάνς όπου το Τέρας του Φρανκενστάιν συντρίβει μερικούς Δανούς ναυτικούς στους πάγους της Αρκτικής.
- Η αιματοβαμμένη σύγκρουση του τέρατος με μια αγέλη λύκων.
Σύνοψη κριτικής για το Φράνκενσταϊν (Frankenstein)
Από τις καλές κινηματογραφικές εκδοχές του Frankenstein. Σύγχρονη και με σεβασμό στην παράδοση.